User:Jahsonic/Sandbox  

From The Art and Popular Culture Encyclopedia

Jump to: navigation, search
Today

Related e

Wikipedia
Wiktionary
Shop


Featured:

Kunstformen der Natur (1904) by Ernst Haeckel
Enlarge
Kunstformen der Natur (1904) by Ernst Haeckel
<< previous next >>


Mortal Questions - Thomas Nagel


The Absurd. 11. Moral Luck. 24. Sexual Perversion. 39. War and Massacre. 53. Ruthlessness in Public Life. 75. The Policy of Preference. 91.



The ‘Brahmin left’ vs the ‘Merchant right’

Capital and Ideology Thomas Piketty



RIP Mac Davis (1942 – 2020)

"In the Ghetto" (1969).

Mac Davis was an American singer-songwriter working in country music. He enjoyed crossover success with compositions such as "In the Ghetto" (1969).



'My Name is Language' at M HKA

MONOCULTURE – A Recent History (2019-20) focused on the other: woman, the third world, the mentally ill, the black person. It features the Wilrijk statue of Pater de Deken, and the Birmingham Race Riot by Andy Warhol.


Aan het einde van de 20ste eeuw was het duidelijk dat de strijd tussen het fascisme, het communisme en het liberalisme, door het liberalisme gewonnen was. Dat observeert Yuval Harari in zijn '21 lessen voor de 21ste eeuw'.

Het liberalisme (en haar kleine broertje het kapitalisme) mag dan wel gewonnen zijn, "het globale Noorden" zit sinds die overwinning met een knoert van een legitimiteits- en identiteitscrisis. Denk aan BLM, denk aan #metoo, denk aan genderpolitics.

Van die crisis wil de tentoonstelling 'MONOCULTURE – A Recent History' die nog tot januari in het M HKA loopt, getuige zijn.

Dat dit een ideologische tentoonstelling is, zullen we geweten hebben. Nooit eerder maakte ik mee dat een tentoonstelling in een kunstmuseum voor de helft uit boeken (en een paar platen) bestond. Die boeken en platen worden door de curator Nav Haq tot het canon van het identiteitsdenken gerekend. Er worden zo'n 70 boeken getoond. Van sommige alleen de kaft, anderen opengeslagen. Allemaal in houten displays achter glas.

Voor een groot deel overlapt dat identiteitsdenken met het postmodernisme en een centraal stuk is 'La Condition Postmoderne' (1979) van Lyotard. Daarna alles wat er zijwaarts, achterwaarts of voorwaarts mee te maken heeft. Thematisch laat zich dat onderverdelen als onderzoekingen naar onze manier van kijken naar "de ander", dat centrale begrip in de humane wetenschappen van de laat-20ste eeuw: de vrouw, de queer, de derdewereldlander, de geesteszieke en de algemeen misbedeelde.

Elk van die krijgt op Monoculture een eigen kamer, en de boeken krijgen er gezelschap van kunstwerken, hoewel het vaker andersom lijkt.

Wie de derdewereldlander is en hoe wij naar hem kijken, tonen de boeken van het modernistische architectuur-koppel Jane Drew en Maxwell Fry met hun 'Village Housing in the Tropics' (1947), 'Tropical Architecture in the Humid Zone' (1964) en hun "African Experiment" (1953); 'Orientalism' (1979) van Edward Said; het werk van Léopold Sédar Senghor;'Paideuma' (1921) en 'Kulturgeschichte Afrikas' (1933) van Afikakenner Leo Frobenius; en in dezelfde kast 'L'Évolution créatrice' van persoonlijke held Henri Bergson.

Hoe wij de wereld zien als 'beschaver' tonen filmfragmenten van 'Civilization'. Kijken staat ook centraal bij het onvolprezen 'Ways of Seeing' (1972) van John Berger. Hoe wij naar de "ander" kijken wordt geëvoceerd door de poster van 'The Family of Man', de tentoonstelling die de wereld aan het Westen moest tonen en het Westen aan de wereld.

Naar onszelf kijken dan. Als we naar onszelf kijken moeten we de nazi in ons erkennen. We moeten er vrede mee sluiten. De boeken die dat ons leren zijn 'The Authoritarian Personality' (1950) van Theodor W. Adorno, 'Massenpsychologie und Ich-Analyse' (1921) van Freud en 'The Origins of Totalitarianism' (1951) van Hannah Arendt, 'The Open Society and Its Enemies' (1945) en 'The Poverty of Historicism' van Karl Popper. En doe Nietzsche er dan ook maar bij. En als we het hebben over de nazi in ons, dan ook over onze innerlijke racist. In deze sectie mag je geen foto's nemen en het toont onder andere de boeken 'The Passing Tide of Color', 'Strangers Within Our Gate', 'The Passing of the Great Race'.

Hoe wij kijken naar "de ander" begint natuurlijk by 'Pouvoirs de l'horreur' (1979) van Kristeva. Die "ander", onszelf eigenlijk, is onszelf in bed, onszelf onder de invloed van onze lusten. Die seksuele "ander" ontmoetten we voor t eerst in 'Sexual Behavior in the Human Male, Sexual Behavior in the Human Female' van Kinsey. Het seksuele dier in ons leek ons vreemder dan gelijk wat. Daar werden we nog eens aan herinnerd door 'The Human Zoo, The Naked Ape' van Desmond Morris. De shock dat we niet meer dan een dier waren, begonnen bij Darwin en Freud, zijn we niet snel te boven gekomen, de rest van de eeuw bleven we daar mee bezig, in boeken zoals 'Gender Trouble' van Judith Butler, 'Sexual Personae' van Camille -- oh wat heb ik genoten van dat boek toen het uitkwam -- Paglia. Die "ander", die vreemde voor onszelf, daar heeft ook Ursula K. Le Guin, de Amerikaanse vrouwelijke SF schrijfster die onlangs overleed, veel over geschreven. Staan netjes in een kast: 'The Left Hand of Darkness', 'The Lathe of Heaven', 'The Dispossessed', 'The Word for World Is Forest' en het essay, nieuw voor mij, "Is Gender Necessary?", allemaal uit de late zeventig. En van Ursula's ouders, allebei antropologen, ik wist dat niet maar ik kan niet alles weten, 'Ishi in Two Worlds', het verhaal van de laatst overlevende indiaan van de Californische genocide.

Die "ander" is ook de gek natuurlijk, een gek die schildert. Het standaardwerk in die materie is 'Bildnerei der Geisteskranken' (1922) van Hans Prinzhorn. En niet ver daarvandaan staat 'Abstraktion und Einfühlung' (1907) van Wilhelm Worringer.

Die "ander", onszelf, dat zijn ook liberalen en kapitalisten. Er een hele kast met het werk van de door links zo verguisde Ayn Rand: "The New Fascism: Rule by Consensus", 'The Virtue of Selfishness', 'Capitalism: The Unknown Ideal' en 'The Fountainhead'. En natuurlijk staat er het obligate 'Das Kapital' van Marx. En dan ook een kast Reagan met zijn speech "Freedom's Finest Hour".

Van sommige artefacten kon ik de relevantie amper achterhalen. Zo was er de plaat 'Himnos De Lucha', het boek 'Cultural Freedom in Asia', het boek 'In a Close-Knit Family of Nations' en het boek 'The Deceived testify : concerning the plight of immigrants in Israel'

Ik sluit af. Met twee boeken. Er was 'Pour une morale de l'ambiguïté' (1947) van Beauvoir, dat waarschijnlijk van enige invloed was op de expo vermits een boek dat Pascal Gielen uitbrengt getiteld is 'Monoculture, Society and the Aesthetics of Ambiguity' en met 'Imagined Communities' (1983) van Benedict Anderson, dat zich specifiek bezighoudt met de rol van het nationalisme.

Ik weet dat het niet netjes is om over winnaars en verliezers te spreken, noch over botsingen der beschavingen. En ik heb mezelf elders reeds uitgesproken dat niet alles in Foucaultiaanse macht kan voorgesteld worden. Maar veel draait wel om macht. Cultuur is oorlog zegt het tentoongestelde boek 'Culture Wars: The Struggle to Define America' van Hunter.

Het liberalisme mag op het einde van de 20ste eeuw dan wel gewonnen zijn, het zit met een serieuze kater. Want hoe je het ook draait of keert, een van de belangrijkste gebeurtenissen van de 21ste eeuw blijft 9/11. En wat was 9/11 anders dan een grote aanklacht tegen het liberalisme? Het belang van die gebeurtenis wordt soms onderschat, dat belang was trouwens zowel politiek als visueel. Daarom is het dubbel jammer dat de grote afwezige op deze expo de islam is. De islam wordt slechts vertegenwoordigd door een boek, het boek 'Orientalism' van Edward Said.

Het ware op zijn minst aangewezen, de subversieve commentaren van Damien Hirst en Stockhausen na 9/11 een plaats te geven. En nog beter ware een screening geweest van een van de strafste kortfilms van de 21ste eeuw: het subliem-snoeiharde "Flesh" (2005) by Edouard Salier.

Na het schrijven van deze bespiegeling, herlas ik mijn paper uit 2016 over de visuele aspecten van 9/11 en moest luidop lachen. Mocht het u interesseren, google "Fiat ars - pereat mundus: 9/11 als kunstwerk". Hij is echt goed.


Bring Da Ruckus



Een interview met onze Gunter Janssen, hoofd van de technisch adviseurs en algemeen planner van alle werken op onze school. Hij is ook verantwoordelijk voor het masterplan.

Wat was er aan de hand Gunter?

Gunter: Wel, ons terrein was helemaal naar de vaantjes.

Hoezo?

Gunter: Tijdens het zoeken naar engerlingen verwoestten de kraaien ons grasperk. Tijd voor de ploeg dus.

Engerlingen?

Gunter: Engerlingen zijn larven die onder het grasoppervlakte leven en zich voeden met de wortels van het gras. Kraaien zijn verlekkerd op engerlingen maar omdat ze onder het gras leven, plukken ze met hun snavels hele zoden uit het gazon om aan die larven te geraken.

Waarom hadden wij daar vroeger geen last van?

Gunter: Vroeger mocht men die engerlingen met chemische producten zoals RoundUp bestrijden. Dat mag nu niet meer. Gevolg: gazon verwoest.

En nu?

Gunter: Nu zijn ze aan het ploegen. En men gaat daarna éénmalig chemisch spul gebruiken om het probleem te verhelpen. En dan zijn we van die enge engerlingen verlost. Voor eventjes toch.


Op de foto: larve van een neushoornkever, foto van Fzurell, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=876025

Oryctes nasicornis


Kankyō Ongaku


Paul Vandenbroeck




Het nieuwe boek "Moi les hommes, je les déteste" (Persoonlijk haat ik mannen) doet nogal wat stof opwaaien. Bij ons kreeg het aandacht in De Morgen (de auteur toont zich daar met opgestoken middelvinger) en in De Standaard vroeg Saskia De Coster zich af waarom je niet kon zeggen dat je mannen haatte, de misogyne romans van Houellebecq mogen toch ook?

Persoonlijk hou ik wel van het mannenhatergenre. Zo is er het onvergetelijke Scum manifesto van Valerie Solanas, de vrouw die Andy Warhol ooit probeerde te vermoorden. 'SCUM' staat voor 'society for cutting up men' en de haattekst werd ooit in het Nederlands vertaald als het T.U.I.G.-Manifest (Ter Uitroeiing van het Inferieure Geslacht).

Een paar heerlijke fragmenten:

"Door een man een dier te noemen bewijs je hem te veel eer; hij is een machine, een wandelende dildo."

"Wat betreft de vraag of we al dan niet moeten doorgaan met het voortplanten van mannen: uit het feit dat de man, net als allerlei ziekten, altijd bestaan heeft, volgt niet automatisch dat hij zou moeten blijven bestaan. Als genetische manipulatie mogelijk is — en dat zal spoedig het geval zijn — spreekt het vanzelf dat we alleen volmaakte, complete wezens produceren en geen lichamelijke gebreken of emotionele en andere stoornissen, zoals mannelijkheid. De opzettelijke productie van blinden zou uiterst immoreel zijn en hetzelfde geldt voor de opzettelijke productie van emotioneel gestoorden."



Monoculture, Society and the Aesthetics of Ambiguity (2020) edited by Nav Haq and Pascal Gielen.


When one googles for "Lipstick Traces" and "Walter Kendrick", one finds:


Foul Perfection: Essays and Criticism By Mike Kelley, Roger Conover


The Cultural Turn David Chaney - 2002


Subcultures: Cultural Histories and Social Practice Ken Gelder - 2007 This book presents a cultural history of subcultures, covering a remarkable range of subcultural forms and practices.


See also




Unless indicated otherwise, the text in this article is either based on Wikipedia article "Jahsonic/Sandbox" or another language Wikipedia page thereof used under the terms of the GNU Free Documentation License; or on original research by Jahsonic and friends. See Art and Popular Culture's copyright notice.

Personal tools