Een geschiedenis van consumptie: van emancipatie tot onderwerping  

From The Art and Popular Culture Encyclopedia

Jump to: navigation, search

Related e

Wikipedia
Wiktionary
Shop


Featured:

"Een geschiedenis van consumptie: van emancipatie tot onderwerping" is a short essay by Kris Melis which purports that democracy leads to consumerism.

Full text

Democratie leidt tot consumentisme.

Dus de stelling werkt maar 'optie 1' is een mogelijk tegenvoorbeeld.

Optie 1: één voorbeeld is niet statistisch relevant genoeg om een politiek economisch mechanisme naar de prullenbak te verwijzen. Het gaat hier namelijk niet over een absoluut mechanisme als de zwaartekracht, maar over probabiliteit.

optie 2: de Chinese overheid heeft een lange traditie van autoritaire vaderlijkheid vervat in het confucianisme. Ze zijn ook gekend voor hun lange termijn denken. Het is ook een cultuur van filosoferen en elitair denken. Dus: de Chinese heersende klasse ziet dat de heersende klasse in het westen machtiger is dan zij en dat dit voortspruit uit economische dominantie. Die dominantie komt dat weer voort uit het kapitalistische model van eeuwige groei gestoeld op het multipliereffect (een economische wetmatigheid die stelt dat als er in de economische ketting iets beweegt dat dan alles beweegt. Bvb investeringen 'versnellen' consumptie). Dit multipliereffect was de grote 'economische fout' in het model van Karel Marx. Hij had hier namelijk geen rekening mee gehouden. Hij ging ervan uit dat de rijken rijker zouden worden en de armen armer, maar dat klopt niet in een kapitalistisch systeem. De arbeiders worden samen met het patronaat rijker. Dat is fundamenteel. Want daarom is het ook zo dat de rijken om nog rijker te worden ook de 'armen' rijker moeten maken. Dat is de eerste reden om te switchen van economisch model. Maar dit houdt risico's in want deze rijkdom voor de armen werkt emanciperend. De laatste decennia is hierin langzaam verandering gekomen. We merken dat consumptie in eerste instantie emanciperend werkt, maar overconsumptie werkt net verlammend het verslimt niet het verdomt. En de tweede reden dat dit niet emanciperend werkt is dat door de huidige technologie consumptie net zeer veel mogelijkheden inhoud om je bevolking te controleren. (monitoring van smartphones, big data, ...) Het wordt dus voor autoritaire regimes interessant om hun bevolking niet langer onder controle te houden door kunstmatige armoede maar door rijkdom. Dit is de tweede reden om te switchen van economisch model.

Dus: historisch is het zo dat democratie en (over)consumptie hand in hand zijn ontstaan. Maar nu we overconsumptie en zijn gevolgen leren kennen, merken we dat overconsumptie een nieuw soort autoritair regime uitlokt. (jij had toch ook 'the trap' gezien op youtube?)

See also




Unless indicated otherwise, the text in this article is either based on Wikipedia article "Een geschiedenis van consumptie: van emancipatie tot onderwerping" or another language Wikipedia page thereof used under the terms of the GNU Free Documentation License; or on research by Jahsonic and friends. See Art and Popular Culture's copyright notice.

Personal tools